Hoera, we mogen weg! Op wereldreis in de wijk is elke gevel nieuw en bijzonder. Zelfs de hellende straat is een welkom avontuur. Bij het uitkijkpunt maak ik een lollige foto van zijn achterhoofd, waarop een begeleider zonder kappersdiploma moedig de tondeuse heeft getest.
Achter mij klinkt het: ‘Toch niet zo, mevrouw! Zal ik er eentje maken van jullie sámen?’ Dat is goed.
De armen van de voorbijganger zijn te kort voor de maatregelen. Ik leg mijn camera op de grond, zodat hij hem veilig kan pakken, en ga mooi doen naast de rolstoel.
Daar staan ze, op de top van de oude stuwwal. Een veld vol paarse kattenstaart en rode zonnehoed onder een blauwe lucht met zomerwolken. Beneden is een weg, waar het verkeer weer langzaam op gang komt. Zijn lach is scheef. Haar rok is niet gestreken. Klein geluk, middenin een pandemie.

Ballon als zon in blauwe wolkenlucht in de zomer met licht weerspiegeld op het oppervlak

Reageren?

© 2021 Gabriëlle Berning / All Rights Reserved.